Home

Advertisement

Pierwsze objawy ciąży

  • Nov. 12th, 2009 at 3:56 PM
Gdy zachodzisz w ciążę, przerwane zostaje twoje miesiączkowanie aż do czasu zakończenia regularnego i wyłącznego karmienia piersią (więcej czytaj tu). Twój organizm produkuje hormony potrzebne do stworzenia optymalnych warunków dla wzrostu twojego dziecka. Twoje piersi stają się nieco większe i bolesne. Może to być pierwszy, zauważony przez ciebie objaw ciąży. U około połowy kobiet w ciąży, pod koniec pierwszego miesiąca pojawiają się poranne nudności i wymioty. O tym, jak radzić sobie z tym problemem,. Na początku ciąży możesz mieć tak zwane "zachcianki" lub mogą drażnić cię dotąd obojętne lub przyjemne zapachy lub smaki. Do klasycznych zachcianek należy wielka ochota na coś kwaśnego, np. ogórek kiszony lub kiszona kapusta. Najprawdopodobniej zaczniesz częściej oddawać mocz z powodu powoli rozrastającej się macicy, uciskającej pęcherz moczowy.

Zobacz więcej na pierwsze objawy ciąży.

Rozstępy w ciąży

  • Oct. 20th, 2009 at 1:35 PM
ciąża to czas zmian w całym życiu, zmienia się nie tylko ilość snu i obowiązków, ale i całe ciało. By zmiany nie dawały nam się we znaki powiedz stanowcze nie rozstępom w ciąży.


Warto zadbać o swoje ciało w odpowiednim momencie by później nie płakać. Wiadomo, że podczas ciąży najbardziej cierpi skóra, włókna kolagenowe w niej zawarte potrafią wytrzymać dużo, jednak nie podczas ciąży.Wtedy to stają się delikatne i w momencie kiedy skora się napina mogą zwyczajnie pęknąć. A to rozstępy, zmora młodych matek.

Warto o skórę zadbać odpowiednią dietą bogatą w cynk. Cynk wpływa dobroczynnie na włókna kolagenowe, wzmacnia je od środka, do tego jest dobry dla płodu. Cynk znajduje się w ostrygach, mięsie, podrobach, kaszach, chlebie pełnoziarnistym i w grochu.

Kosmetyki działają za to od zewnątrz a producenci oferują mnóstwo produktów idealnych dla potrzeb przyszłych mam. Rozstępom warto zapobiegać od momentu w którym dowiadujesz się, że jesteś w ciąży, przygotują one skórę na rozciąganie się.

Dieta 1000

  • Aug. 11th, 2009 at 3:39 PM
Główna zasada tej diety, jest takie dopieranie składników, by ich wartość kaloryczna nie przekraczała 1000 kalorii dziennie. Posiłków jemy 5 w ciągu dnia i bardzo ważne jest, aby nie omijać żadnego z nich. Na śniadanie powinno przypadać 250 kalorii, na drugie śniadanie 100 kalorii, na obiad 350 kalorii, podwieczorek 200 i na kolację 100 kalorii. Posiłki komponujemy tak, aby dostarczały wszystkich niezbędnych składników odżywczych.

Menu musi być bardzo zróżnicowane. W jego skład powinny wchodzić: warzywa, owoce, chude mięso, produkty zbożowe, kasze gryczane oraz ryby. Ważne, aby zrezygnować ze słodzenia i zmniejszyć ilość takich produktów jak tłuste mięso, wędliny czy też żółty ser. Pod żadnym pozorem podczas diety 1000 kcal nie wolno spożywać alkoholu!

Niezbędne będą tabele kaloryczne, które dobrze umieścić sobie w jakimś widocznym miejscu, aby w doborze posiłków nie przekroczyć ustalonego limitu. Warto codziennie zapisywać wszystko, co zjemy, aby łatwiej było nam kontrolować ilość spożywanych kalorii. Spożywajmy produkty zwiększające uczucie sytości, szczególnie przetwory zbożowe bogate w błonnik - chleb pełnoziarnisty, płatki zbożowe, otręby, musli, kasze, warzywa i nieduże ilości owoców. Zamiast smażyć, gotujmy (także na parze) lub pieczmy w folii oraz ograniczmy spożycie soli do około 5 g/dzień (około 1 łyżeczki) i ostre przyprawy, które zaostrzają apetyt. Jedzmy na mniejszych talerzach, ponieważ stwarza to pozory obfitości, powoli i dokładnie przeżuwajmy jedzenie, szybciej poczuć sytość.

dieta 1000
wymaga od nas systematyczności i samokontroli, ale dzięki temu z czasem możemy osiągnąć wymarzoną sylwetkę. Przeciętny ubytek wagi to 1 kg na tydzień, czyli około 4 kg na miesiąc. Jednak może się zdarzyć, że w pierwszych tygodniach diety stracimy więcej kilogramów, niż to jest w założeniu. Nie popadajmy w euforii, ponieważ spowodowane jest to tym, że nasz organizm traci głównie wodę stąd tak ważne jest abyśmy pili, aby nie dopuścić do odwodnienia (około 3 litrów płynów - najlepiej wodę mineralną niegazowaną) na dobę.

PALENIE TYTONIU W CIĄŻY

  • Jun. 5th, 2009 at 4:29 PM
Kobieta paląca tytoń w ciąży powoduje, że:
  • jej dziecko nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu, który jest potrzebny do prawidłowego wzrostu i rozwoju,
  • rozwijające się w jej łonie dziecko jest zmuszane do kontaktu z prawie 4.000 substancji chemicznych, w tym 40 rakotwórczymi, które są zawarte w dymie tytoniowym,
  • dziecko rodzi się znacznie mniejsze i podatniejsze na choroby wieku niemowlęcego i wczesnodziecięcego w porównaniu z dziećmi, których mamy nie palą,
  • zwiększa się ryzyko komplikacji w czasie ciąży: samoistnego poronienia, porodu przedwczesnego, krwawień z dróg rodnych, łożyska przodującego, przedwczesnego odklejenia łożyska lub pęknięcia błon płodowych, a także ciąży pozamacicznej.
  • palenie przez matkę w ciąży znacznie zwiększa ryzyko urodzenia martwego dziecka, wczesnej śmierci noworodka lub zespołu nagłej śmierci niemowlęcia (tzw. śmierci łóżeczkowej).

Najbardziej negatywnie na rozwój płodu wpływa zwłaszcza palenie w ostatnich 2 miesiącach ciąży.

Więcej informacji znajdziesz na
Palenie a ciąża.

Żylaki

  • Apr. 15th, 2009 at 2:19 PM
żylaki - to pojedyncze lub mnogie zgrubienia i przebarwienia skórne widoczne przez skórę. Powstają w wyniku upośledzenia drożności żył i wzrostu ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach. Nie leczone powodują owrzodzenie podudzia. Często są przyczyną chorób układu krwionośnego oraz uwarunkowań genetycznych, siedzącego trybu życia, otyłości, ciąży, przebytej kuracji hormonalnej, nadużywania sauny, opalania, gorących kąpieli, płaskostopia lub innych wad postawy,zapalenia żył głębokich.
Leczenie odbywa się za pomocą zabiegu operacyjnego, leczenia zachowawczego lub farmakologicznego. Leczenie zachowawcze polega na używaniu maści i kremów zmniejszających obrzęk lub uczucie ciężkości nóg. Ulgę przynosi też noszenie specjalnych rajstop, podkolanówek, unoszenie stóp, wykonywanie masażu. Leczenie farmakologiczne polega na zażywaniu środków doustnych uszczelniających naczynia. Zabieg chirurgiczny polega na usunięciu niewydolnych żył.

Depresja poporodowa

  • Feb. 3rd, 2009 at 11:40 AM
Nie należy mylić depresji poporodowej z mijającym niedługo po porodzie "smutkiem poporodowym". Trzy lub cztery dni po porodzie przynajmniej połowa wszystkich nowych mam ma krótki okres depresyjnego nastroju i huśtawek samopoczucia. Uważa się, że ten przejściowy stan jest spowodowany zmianami hormonalnymi. Większość kobiet radzi sobie z nim dzięki pomocy wyrozumiałego partnera, przyjaciółki lub położnej. Depresja poporodowa jest rzadsza niż "smutek poporodowy", jednak zdarza się dość często. Może trwać nawet kilka miesięcy i mieć duży wpływ na związek matki z dzieckiem i jej partnerem. Z tego powodu nie wolno jej bagatelizować. Jeśli zauważysz u siebie opisane poniżej objawy, powinnaś zwrócić się o pomoc do lekarza. Pamiętaj, że depresja poporodowa nie pojawi się z twojej winy: jest chorobą, którą można wyleczyć za pomocą odpowiedniej terapii i wsparcia.

OBJAWY

Depresja poporodowa rozwija się stopniowo. Jednym z najbardziej widocznych jej skutków jest wyczerpanie. Matka ciągle czuje się zmęczona, nawet jeśli się wysypia. Może cierpieć z powodu natręctw myślowych i mieć kłopoty ze snem, których źródłem nie jest budzenie przez dziecko. Pojawia się niepokój, płaczliwość, przygnębienie, bezpodstawne uczucie odrzucenia, zaniedbywanie higieny osobistej, napady paniki i brak koncentracji.

ROZPOZNANIE

Wymaganie opieki nad noworodkiem utrudniają identyfikację depresji poporodowej. Niektóre z objawów, takie jak zmęczenie i zakłócenia snu, są normalne, kiedy w domu pojawia się noworodek. Lekarz rodzinny powinien być wystarczająco wykwalifikowany, aby odróżnić depresję poporodową od zwykłego zmęczenia. Być może będziesz musiała sama rozpocząć rozmowę na ten temat. Jeśli czujesz, że lekarz nie traktuje twoich zmartwień poważnie, poproś o radę położną albo pielęgniarkę środowiskową. Aby ułatwić rozpoznanie, pielęgniarka środowiskowa może poprosić cię o wypełnienie kwestionariusza. Ankieta umożliwi ocenę twojego stanu według edynburskiej skali depresji poporodowej. Depresja poporodowa zwykle trwa wiele miesięcy, choć nierzadko nawet dłużej, ale wczesne rozpoznanie o podjęcie leczenia pomogą osłabić jej niszczący wpływ na matkę i zapobiec zniszczeniu relacji z dzieckiem.

PRZYCZYNY

Przyczyna depresji poporodowej nie jest zidentyfikowana, ale wiele czynników wydaje się podwyższać ryzyko choroby depresyjnej po porodzie. Należą do nich: trudny lub przedwczesny poród, urodzenie dziecka upośledzonego lub kalekiego albo dziecka, które wymaga leczenia w oddziale opieki specjalnej. Depresja poporodowa częściej dotyka kobiety, które mają niskie poczucie własnej wartości, oraz te których matki także doświadczyły tego stanu. Również kobiety obarczone problemami małżeńskimi lub związane z mężczyzną, który odmawia wszelkiej pomocy przy opiece nad dzieckiem, częściej cierpią z tego powodu. Inna nierzadko towarzysząca depresji poporodowej okoliczność to zmiana miejsca zamieszkania, która jest szczególnie dotkliwa, jeśli wiąże się z wyjazdem daleko od rodziny i przyjaciół. U niektórych kobiet jednym z czynników wywołujących depresję jest rezygnacja z kariery zawodowej na rzecz opieki nad dzieckiem.

WSPARCIE RODZINY I PRZYJACIÓŁ

Zachęta i wsparcie mogą zrobić wiele, aby przyspieszyć zdrowienie, ale rodzina i przyjaciele powinni zdawać sobie sprawę, że depresja poporodowa jest jednostką chorobową i musi być traktowana poważnie. Kobiecie doświadczającej depresji nie można poprawić humoru ani samopoczucia. Jednak należy ją zapewniać, że poczuje się lepiej i że depresja wcale nie jest oznaką słabości. Jeśli kobieta boi się zostać sama ze swoim dzieckiem, członkowie rodziny i przyjaciele mogą zorganizować dyżury, by zawsze był w pobliżu ktoś, kogo lubi i komu ufa. Należy pozwolić matce odetchnąć, jeśli tego chce, oraz robić dokładnie tyle, ile sama czuje, że jest w stanie i ma ochotę zrobić. Ogromną pomocą może być przejęcie części obowiązków dla rodziny - jednak nie w sytuacji, kiedy matka wyrazi niezadowolenie z odsunięcia jej od tych zadań.

LECZENIE

W wielu przypadkach depresji poporodowej poradnictwo okazuje się bardzo skutecznym sposobem leczenia, często pomocna jest również terapia kognitywna, która skupia się na budowaniu umiejętności radzenia sobie z życiowymi problemami. Lekarz może przepisać matce leki przeciwdepresyjne lub uspokajające. Jeśli depresja pogłębia się tuż przed miesiączką, ginekolog może zalecić leczenie progesteronem. U niektórych kobiet przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych wydaje się mieć związek z depresją - jeśli je bierzesz i czujesz się przygnębiona, warto rozważyć wypróbowanie innej formy zapobiegania ciąży. Jeśli cierpisz z powodu depresji poporodowej, nie odstawiaj leków bez konsultacji z lekarzem. Możesz poczuć ogromną poprawę po przyjmowaniu leków przeciwdepresyjnych, ale powinnaś dać sobie czas na całkowite wyzdrowienie. Można uniknąć problemów przez stopniowe zmniejszanie dawki, ale nie nagłe odstawienie leków. Jeśli przestajesz brać leki i czujesz, że depresja powraca, ponownie odwiedź lekarza i opisz swoje odczucia.

DEPRESJA PRZEDPORODOWA

Mimo że depresję poporodową rozpoznaje się w medycynie od wielu lat, nowe badania sugerują, że taki stan jest bardziej powszechny w trakcie ciąży niż po urodzeniu dziecka. Badania opisane w "British Medical Journal" dowodzą, że depresja objawia się najsilniej około 32.tygodnia ciąży.

PSYCHOZA POŁOGOWA

U 1-2 kobiet na 1000 po urodzeniu dziecka rozwija się skrajna forma poporodowych zaburzeń psychicznych zwana psychozą połogową. Zwykle pojawia się ona nagle, często już dzień lub dwa po porodzie. Kobieta cierpiąca na psychozę połogową może całkowicie utracić kontakt z rzeczywistością, zachowywać się dziwacznie i czasem wręcz przerażająco. Objawy obejmują halucynacje, odczucie znacznego niepokoju, niepewności, bezsenność, oszołomienie i dezorientację, zaprzeczanie, że jest matką własnego dziecka, i próby skrzywdzenia niemowlęcia. W wypadku stwierdzenia psychozy połogowej zagrażającej samobójstwem lub dzieciobójstwem matka natychmiast zostaje przyjęta do oddziału psychiatrycznego, nawet wbrew woli. Niektóre specjalistyczne oddziały przyjmują kobiety razem z dziećmi i - jeśli jest to w ogóle możliwe - utrzymywany jest kontakt matki z niemowlęciem. Jeżeli stan matki udało się wykryć wcześnie, prognoza zwykle jest dobra, choć prawdopodobnie napady ostrej psychozy będą nawracać, szczególnie w późniejszych ciążach.

Kalendarzyk małżeński

  • Jan. 6th, 2009 at 1:58 PM
Kalendarzyk małżeński - polega na wyliczeniu dni płodnych i uprawianiu seksu tylko w pozostałe dni. Do wyliczeń, potrzebna jest następująca wiedza: jajeczkowanie (czyli uwolnienie komórki jajowej – okres szczytowej płodności) ma miejsce w połowie cyklu. Czyli jeśli cykl trwa 28 dni, to jajeczkowanie odbędzie się prawdopodobnie czternastego dnia przed menstruacją. Oczywiście organizm to nie maszyna i lepiej założyć że uwolnienie jajeczka może nastąpić do dwóch dni wcześniej lub później (w tym przypadku między dwunastym a szesnastym dniem cyklu). Drugi, ważny fakt jest taki, że plemnik może przeżyć w ciele kobiety do 72h po stosunku. I na koniec, warto również mieć świadomość, że komórka jajowa może przetrwać tylko dobę po owulacji. Uzbrojeni w taką wiedzę, możemy zabrać się do obliczania dni płodnych i bezpłodnych. Na początku notujemy długość cyklów w kolejnych miesiącach. Dajmy na to, że średnio wychodzi 28 dni. Bierzemy najkrótszy (powiedzmy 27 dni) i odejmujemy od niego 18 dni. W naszym przypadku: 27-18=9. Tak otrzymujemy pierwszy dzień płodny (u nas: dziewiąty dzień cyklu). Teraz od najdłuższego cyklu (przyjmijmy, że trwał on 30 dni) odejmujemy 11 dni. Kontynuując przykład: 30-11=19. Otrzymana liczba to ostatni dzień płodny cyklu. Z powyższych wyliczeń wynika, że można uprawiać seks między pierwszym a ósmym i między dwudziestym a ostatnim dniem cyklu (oczywiście przy obliczeniach należy wstawić własne dane).

Więcej informacji na antykoncepcja.

Kłopoty z potencją

  • Nov. 23rd, 2008 at 3:24 PM
Seks dla człowieka jest bardzo ważny :
Seks w życiu dwojga ludzi jest bardzo istotnym ogniwem. Nawet najszczęśliwsze pary potrafią rozpaść się w momencie w którym seks staje się nieatrakcyjny. Badania naukowe wykazały, że seks działa na nasz organizm bardzo korzystnie i sprzyja zdrowiu fizycznemu, jak i psychicznemu.

Mężczyzna odpycha od siebie myśl o impotencji :
Mężczyźni nie dopuszczają do siebie myśli że mogą być niesprawni seksualnie, gdyż impotencje uważają oni za największą zniewagę na świecie. Panom wydaje się że tego typu problemy dotyczą jedynie pracoholików, alkoholików, czy ludzi starszych powyżej 70 roku życia. Teza ta jest błędna gdyż coraz częściej zdarza się tak, że mężczyźni wyglądający na pozór jak okazy zdrowia mają opisywane problemy.

Czy to jest impotencja ? :
Jeśli danego dnia mężczyzna ma kłopot z erekcją, nie oznacza to, że jest to impotencja. Każdy ma lepsze i gorsze dni, a by mieć problem z erekcją wystarczy nadmierny stres. Jeśli jednak problemy powtarzają się kilkakrotnie, mężczyzna powinien zgłosić się do lekarza specjalisty.

Czynniki obniżające potencję :
- Niehigieniczny tryb życia : Palenie papierosów, nadmierny stres, przemęczenie, nadużywanie alkoholu etc.
- Uszkodzone nerwy erekcyjne : Są to tak zwane " włókna pożądania ". Do uszkodzeń tego typu może dojść na przykład podczas operacji prostaty.
- Blokady psychiczne : Za tego rodzaju problemy odpowiada nasz mózg, czyli najbardziej rozwinięty seksualnie organ.
- Niedrożny układ krwionośny : Do erekcji potrzebne jest przepompowanie około 20 razy większej ilości krwi niż podczas gdy penis jest w spoczynku. Oczywiste jest więc, że w razie problemów z tętnicami, które doprowadzają do penisa krew jest jakiś problem, to problem z potencją jest nieunikniony.
- Zaburzenie hormonalne : Zaburzenia tego typu mają miejsce gdy poziom testosteronu w organiźmie mężczyzny jest za niski.
- Leki : Nadciśnieniowe, uspokajające, przeciwdepresyjne etc.

Antykoncepcja hormonalna

  • Nov. 20th, 2008 at 11:59 AM
Antykoncepcja hormonalna – polega na przyjmowaniu regularnie tabletek antykoncepcyjnych lub przyklejania specjalnych plastrów. Jest również możliwość przyjmowania hormonów przez zastrzyki. Hormony hamują jajeczkowanie i zagęszczają śluz, a nawet jak dojdzie to zapłodnienia to uniemożliwiają zagnieżdżenie się komórki

Zalety:
-bardzo skuteczna
-duża wygoda
-można z niej zrezygnować w każdej chwili, płodność powinna bez problemu wrócić (w przypadku zastrzyków trzeba trochę poczekać, aż podana dawka hormonów wyczerpie się)
-natychmiastowa skuteczność
-często polepszenie wyglądu cery
-miesiączki stają się regularne, mniej bolesne a ich termin niezwykle przewidywalnych (niektóre kobiety są w stanie nawet określić godzinę)
-nie wymagają przygotowań przed stosunkiem


Wady:
-mogą powodować bóle głowy, nudności, obniżenie libido, suchość pochwy, utratę wagi lub wręcz przeciwnie – przybranie na wadze, itp.
-dosyć droga metoda
-tabletek, plastrów, czy zastrzyków nie można kupić bez recepty
-tabletki wymagają dyscypliny (nie wolno zapomnieć o żadnej), a i terminów zastrzyków trzeba pilnować
-nie dla wszystkich (np. nie są wskazane dla osób z padaczką)

Wskaźnik Pearla: 0,1 - 0,5
Białko pełnowartościowe zawiera wszystkie 23 aminokwasy. Wątroba absolutnie nie może przyjąć takiego białka w niezmienionej postaci. Musi ono być najpierw rozłożone na aminokwasy, zanim zostanie poddane procesom trawiennym. Powiedz, czy zjadłbyś całego, żywego kurczaka, kaczkę, bażanta lub gęś? Chyba nie. Najpierw pozbawiłbyś zwierzę życia i odciąłbyś mu głowę. Następnie oskubałbyś je z piór. Dopiero potem patroszyłbyś je i kroił, a nawet po przyrządzeniu też jadłbyś tylko po jednym kawałku na raz. Prawda? Podobnie dzieje się z białkiem. Każdy kawałek mięsa, każde białko zwierzęce, ryb czy drobiu składa się z aminokwasów, aminokwasy z kolei składają się z atomów i cząsteczek w określonych ilościach. W twoim układzie trawiennym i białko, i aminokwasy zostaną przetworzone na takie składniki, jakie będą mogły się wchłonąć do wątroby przez ścianki jelita. W wątrobie zaś zostaną zgromadzone i przekształcone w typ białka, który w danej chwili jest organizmowi potrzebny.